Een verdwaald schaapje wordt gevonden

Zeventien jaar geleden stond ik op het punt voor het eerst moeder te worden. Ik keek uit naar de tijd die zou gaan komen, een tijd waarin ik op een roze baby wolk kon gaan genieten van het prachtige mini-mensje die zich al negen maanden klaar maakte voor de geboorte. Een prachtig mini-jongetje ontzagwekkend wonderlijk gemaakt door Gods kundige handen. Ik was nieuwsgierig hoe hij eruit zou zien en keek ernaar uit om zijn geluidjes te horen en hem beet te kunnen pakken, naar hem te lachen en met hem te knuffelen. Maar naast die blijdschap voelde ik ook onzekerheid, mijn wereld zou binnen korte tijd behoorlijk veranderen. Van student, was ik gaan werken om de kost te verdienen en hiernaast zou ik in plaats van ‘kind van’, ‘moeder van’ worden.

Kon ik dit wel, was ik wel geschikt om moeder te worden, kon ik dit wel alleen en wat zou de wereld ervan vinden…

Op dat moment was ik net achttien jaar, woonde ik thuis bij mijn ouders en had ik de relatie met de biologische vader bewust verbroken. Ik voelde me anders, dan ieder ander om me heen en deed altijd alles op een andere manier, dan de standaard manier. Wel wist ik zeker dat er een God was die voor mij zorgde en mijn leven in Zijn hand had, maar ik was er niet zo zeker van of Hij na alle gebeurtenissen nog wel zo blij met mij was. Ik was er niet van overtuigd dat God, de goede Herder, naar mij als verdwaalt schaapje op zoek zou gaan. Mijn redenering was, het is mijn eigen schuld dat ik afgedwaald ben, ik moet zelf mijn weg weer vinden richting de Herder. Pas als ik die heb gevonden en berouw heb getoond voor mijn daden, dan zal Hij weer voor mij willen zorgen.

Maar het tegenovergestelde bleek waar te zijn! De weken die volgden, waren hectisch en chaotisch door de vele veranderingen, ik kreeg een prachtige zoon en ik vond het heerlijk om te kunnen moederen. Maar als ik nu terug kijk zie ik vooral dat God op dat moment de leiding nam in mijn leven. Zonder dat ik er bewust om vroeg, wist Hij al wat ik nodig had en daarin gaf Hij overvloedig! Tien maanden later woonde ik in een schattig appartementje, was ik de vrouw geworden van een geweldige man en waren we samen ouders van onze stoere zoon. Natuurlijk was niet alles rozengeur en maneschijn en hadden we ook zeker onze moeilijke momenten. Maar dwars door alles heen leerde ik dat God een goede en liefdevolle vader is. Een Vader die er altijd voor je is, je nooit in de steek laat, zelfs niet als je als Hem de rug toe keert. In plaats van je aan je lot over te laten, neemt Hij het roer even over om je in plaats van alleen te laten, te overspoelen met Zijn goedheid en genade.

Net als het verdwaalde schaapje zocht Hij mij op en droeg Hij mij op Zijn sterke schouders terug naar huis. Hij gaf me daar ALLES wat ik nodig had en dat overvloedig!

Ik leerde om niet naar hetgeen te kijken en te luisteren wat de wereld over bepaalde situaties zegt, maar te kijken vanuit Gods ogen. De wereld zag mij als een grenzeloze tiener die zelf schuldig was aan wat haar was overkomen, boontje komt om zijn loontje. Maar God zag mij alleen maar als Zijn geliefde kind, er was geen moment, dat Hij dacht, nu trek ik mijn handen even terug, nu moet ze het maar even zelf oplossen, want daar zal ze wel het meeste van leren. God stond elk moment voor me klaar, ook al was ik me daar op dat moment niet van bewust.

Nu zeventien jaar later is mijn mini-jongetje uitgegroeid tot een sterke boom van een kerel, die zelf zijn ontdekkingstocht met God is begonnen. Op zijn eigen manier mag hij nu weer gaan ontdekken dat Gods liefde en genade nooit stoppen. Soms is het moeilijk om te zien dat je kind ergens de mist in gaat, maar ik weet zeker “dat de Heer voor hem zal zorgen, zoals een herder voor zijn schapen zorgt. Hij zal alles geven wat hij nodig heeft. Hij zal hem leiden, zoals een herder zijn schapen leidt naar groen gras en fris water. Bij de Heer is hij veilig, Hij zal nieuwe kracht geven, zo goed is Hij. Hij hoeft niet bang te zijn, ook al is er gevaar, ook al is het donker om hem heen. Want U bent bij hem, Heer. U beschermt hem, U geeft hem moed.” Psalm 23: 1-4

Zo kijkt God ook naar jou, jij bent Zijn geliefde kind! Hij kijkt niet naar alle problemen of schuldgevoelens, waar jij misschien mee rondloopt, Hij ziet in jou Zijn geliefde kind en Hij verlangt ernaar om bij je te zijn en je op Zijn schouders te zetten en je mee te nemen naar groen gras en fris water. Durf jij dat aan?
mrs-thankfull-signuture

Geef een reactie