Geeft God ons pijn en lijden om ons te corrigeren?

God tuchtigt en kastijdt – net als onze aardse ouders – om ons op te voeden in Hem. (Hebreeën 12:5-11) Hij doet dat omdat wij Zijn kinderen zijn en omdat Hij van ons houdt. God gebruikt dat lijden voor onze bestwil.

Bovenstaande quote las ik gisteren in een artikel, de titel van het betreffende artikel is: ‘God kan genezen, maar waarom zou Hij dat doen?’ Benieuwd welke argumenten de schrijver heeft gebruikt, besluit ik het artikel te lezen, maar al bij het eerste argument hierboven, voel ik verwarring in me naar boven komen. God wordt hier omschreven als een God die ons lijden geeft om ons op te voeden en de juiste weg te laten bewandelen. Tegelijkertijd wordt de vergelijking gemaakt tussen God en een aardse Vader, God straft ons op dezelfde manier als een aardse vader dat zou doen, omdat hij van ons houdt en het beste met ons voorheeft. En daar gaat het dus mis in mijn hoofd, het geven van pijn en lijden hoort toch niet bij een liefdevolle manier van opvoeden?

Stel je eens voor, ‘Je hebt net de houtkachel aangestoken en het vuur begint heerlijk te branden. Je peuter loopt ook rond in de kamer en moet er nog aan wennen dat het gevaarlijk is om de kachel aan de raken. Je probeert hem voor de tiende keer duidelijk te maken dat hij niet te dicht in de buurt moet komen van de kachel omdat hij zich anders zal branden. Als hij de elfde keer weer te dicht in de buurt komt besluit je zijn handje te pakken en leg je die op de kachel. Het gevolg is een brullend kind, die de komende dagen vreselijk veel pijn zal hebben aan zijn hand, maar die voorlopig ook ver uit de buurt zal blijven van de kachel! Zou jij dit als ouder op deze manier oplossen?

Waarop zou God ons ‘tuchtigen’ door middel van ziekte en gebrek, en door middel van moeilijkheden en problemen. God is immers de meest liefhebbende Vader die we ons maar kunnen wensen, Hij heeft zoveel meer wijsheid dan wij als aardse ouders hebben.

In de grondvertaling komt de betekenis van het woord wat hier is vertaald als ‘tuchtigen’ het meest overeen met het Engelse woord: ‘The exhortation’, in het Nederlands vertaald als ‘vermaning’.

Ditzelfde woord komt voor in Spreuken 3:11, waar het wel is vertaald met het woord vermaning. ‘Mijn zoon, verwerp de vermaning van de HEERE niet en heb geen afkeer van Zijn bestraffing.’

In vers 12, wordt ditzelfde woord weer vertaald met ‘straf’. ‘Want de HEERE straft wie Hij liefheeft, zoals een vader doet met de zoon die hij goedgezind is.’

Het is van grote invloed hoe een woord vertaald is, welke betekenis het krijgt. Er zit gevoelsmatig een behoorlijk verschil tussen de woorden tuchtigen, straffen of vermanen en corrigeren. Het maakt het verschil tussen God zien als een God die ons corrigeert  door straffen zoals pijn, ziekte en gebrek of een God die ons corrigeert of vermaant met Zijn Woord.

In 2 Timoteüs 3:16 staat dat: ‘Heel de Schrift is door God ingegeven en is nuttig om daarmee te onderwijzen, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de rechtvaardigheid, opdat de mens die God toebehoort, volmaakt zou zijn, tot elk goed werk volkomen toegerust.’ Hier staat dat God ons corrigeert en weerlegt door middel van Gods Woord.

Gods Woord is voldoende correctie om jou tot een volmaakt mens te maken, tot elk goed werk volkomen toegerust!

Deze manier van corrigeren is zeker niet alleen maar makkelijk, als je Gods Woord serieus neemt en boven alles zet kan het je grondvesten doen schudden, het kan alles wat je altijd geleerd is en wat je altijd gelooft hebt omver gooien. Het kan pijn doen, maar het is de beste manier om bruikbaar te zijn in Gods handen en veel vrucht te mogen dragen!

God is liefde! Echte liefde, zonder dwang en manipulatie! ‘De liefde is geduldig, zij is vriendelijk, de liefde is niet jaloers, de liefde pronkt niet, zij doet niet gewichtig, zij handelt niet ongepast, zij zoekt niet haar eigen belang, zij wordt niet verbitterd, zij denkt geen kwaad, zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid, maar verheugt zich over de waarheid, zij bedekt alle dingen, zij gelooft alle dingen, zij hoopt alle dingen, zij verdraagt alle dingen. De liefde vergaat nooit.’ 1 Korinthiërs 13: 4-8

Dit is Gods definitie van liefde, dit is Zijn liefde voor ons! Als je de woorden ‘de liefde’ vervangt voor ‘Gods liefde’, dan is dit hoe Hij naar jou kijkt. Gods liefde vergaat nooit!

logo

4 gedachten over “Geeft God ons pijn en lijden om ons te corrigeren?

  1. In nood leert men Bidden zeggen ze wel eens. Als jij goed ziek bent Bid je wel. God laat toe, waarom weet ik niet, maar waarom gaf Hij zijn zoon, terwijl Hij wist hoe de wereld zou worden. Ik denk dat we niet op God zijn troon moeten gaan zitten. Bij mij is het inderdaad zo dat als ik niet chronisch ziek zou zijn ik vast niet zo dicht bij God zou leven. Maar ja dat weet ik niet zeker want mijn leven is nu eenmaal zo. Mooi stuk om over na te denken. Veel zegen, en een fijn weekend gewenst.

  2. Goed geschreven. Ik moet wel meteen aan CS Lewis denken als hij schrijft over de goede en de slechte arts: de goede snijdt de rotte stukken weg, ondanks pijn, met de toekomst op het oog. De slechte wil geen pijn doen en laat het daarom maar doorrotten. Een soort ‘zachte heelmeesters maken stinkend wonden’, maar dan niet in de klassieke zin dat je hard of consequent o.i.d. moet zijn, maar in bovenstaande zin: het goede op het oog hebben. Daarnaast is het denk ik zo dat wat wij denken dat goed voor ons is, vaak de bevrediging van ons verlangens zijn. Of dat ook daadwerkelijk het goede is, is natuurlijk maar de vraag. Verder ben ik met je eens dat God geen ‘straffende ouder’ is

  3. Soms is het zo moeilijk om te zien of iets bij de Gods training (opvoeding) hoort, een geloofstest is of een regelrechte verzoeking van de duivel. Wat je ook meemaakt, leg het naast Gods Woord.Net als die gelovigen in Berea. Maar wat als we Gods correctie negeren? God is sculpting us into holy vessels, and the process can be painful.

Geef een reactie