Een nieuw hoofdstuk…

Het is alweer drie weken geleden dat ik mijn blog ‘Loslaten’ schreef. Het blog waarin ik beschreef hoe ik op een kruispunt sta in mijn leven en moet kiezen om linksaf of rechtsaf te gaan. God liet mij duidelijk zien dat ik mijn trapeze los mag laten om over te springen naar een volgend hoofdstuk. Een hoofdstuk dichter bij Zijn bestemming voor mijn leven, een bestemming waar ik het beste tot mijn en Zijn recht kom, een bestemming waarvoor Hij mij gemaakt heeft.

Volgende week zijn we zestien jaar getrouwd en in die zestien jaar hebben we veel hoofdstukken doorlopen. Als jonge ouders probeerden we ons gezinnetje op de juiste manier, een goede koers te laten varen. Al snel hadden we ‘huisje, boompje en beestje’ maar merkten we dat dit niet hetgeen was wat ons gelukkig maakte.

Op zoek naar onze droom, merkten we een verlangen om God te dienen en anderen te vertellen over Zijn goedheid. Na veel gebed en gesprekken ontvingen we een duidelijke roeping tijdens een preek over Gideon, waarbij de voorganger deze woorden uitsprak, terwijl hij richting ons wees: ‘En God roept Jou!’ Dit zette ons leven op zijn kop en na een goede voorbereiding besloten we op missie te gaan richting Afrika. Hier hebben we drie leerzame jaren mogen doorbrengen, waarin we veel mochten zien van de goedheid van God en Zijn voorzienigheid. We leerden Hem te vertrouwen op alle vlakken van ons leven.

Terug in Nederland hadden we het voorrecht vier jaar tussen de heuvels van Zuid Limburg te wonen, waar we wederom heel veel leerden van de mensen en de cultuur om ons heen. De afgelopen vier jaar brachten we door in ons geboortegebied, dichtbij onze familie en vrienden, waar we ons veilig mochten voelen, maar waar we ook voelden dat we door onze omzwervingen een zelfstandig gezin zijn geworden. We doppen graag onze eigen boontjes en vormen een sterk front met z’n zessen.

Drie jaar geleden heb ik samen met een lieve collega een mooi bedrijf opgezet, wat ik met veel plezier zag ontwikkelen en waar ik zelfs mooie prijzen mee in de wacht mocht slepen. En juist nu breekt er een nieuw hoofdstuk aan. Wederom bevestigt met een preek over Gideon, zoals te lezen in dit blog.

Het is alsof God me vraagt, durf jij dit alles los te laten en helemaal voor mij te gaan?

Mijn antwoord is ja Heer… Ik wil… Want ik weet dat er geen mooier en beter leven bestaat dan te wandelen in Zijn bestemming voor mijn leven. Natuurlijk weet ik dat Hij niet boos zal zijn als ik ‘nee’ zeg. Hij zal niet teleurgesteld zijn en gewoon met me mee gaan, waar in ook heen ga. Maar ik kies ervoor om ‘ja’ te zeggen omdat ik weet dat Hij het allerbeste plan voor mijn leven heeft, beter dan iemand maar kan bedenken.

De komende weken zal ik mijn bedrijf los gaan laten en kiezen voor een leven in vertrouwen op mijn Hemelse Vader. Niet ik ga voorzien in mijn dagelijkse behoefte, maar Hij gaat voorzien… Ik kijk vol verwachting uit naar wat gaat komen, heb geen verdriet van hetgeen ik loslaat, maar kijk terug en vooruit met een diepe blijdschap. Ik wil mijn tijd geven om de boodschap van gerechtigheid te verspreiden onder alle volken, zodat blinden zullen gaan zien en doven zullen gaan horen. Hoe dit precies vorm gaat krijgen? Geen idee! Maar ik geloof dat als ik stappen ga zetten, Hij ze zal leiden in de juiste richting.

Dat is mijn droom….       Wat is jouw droom?

 

8 gedachten over “Een nieuw hoofdstuk…

  1. Lieve Elien,

    Zó gaaf om te lezen!
    Danken met je mee en bidden ook voor Jorina en JE Theetafel.
    Ook daar heeft Hij een plan mee.
    Vindt je moedig en ben trots op je!
    Je bent een voorbeeld voor velen!
    Dankbaar dat ik mee mag kijken op jouw levensreis.

    Afgelopen zondag zelf héél duidelijk antwoord gekregen op ons gebed, “Vader, wat is Uw plan met mij?”. Na de vakantie de eerste stap zetten……en ja, dan volgen er vanzelf meerdere antwoorden……..ben benieuwd waar Hij mij wil hebben.

    X-

  2. Als je het hebt over vertrouwen in Jezus Christus, is jullie leven een sprekend voorbeeld, als ouders zijn we daar heel dankbaar voor al hebben wij ook weleens onze wenkbrauwen gefronst. Maar jullie weten, als je dit onderneemt in vertrouwen op Hem, dat je niet beschaamd zal uitkomen. We bidden jullie Zijn Wijsheid toe

  3. Lieve Elien,

    Wat een prachtige blog heb je geschreven en wat een mooie stap om die op die manier samen met God te nemen.
    Ik ben benieuwd wat Hij voor jullie in petto heeft!

    Groetjes Karin

Geef een reactie